လြတ္လပ္မႈ

ဤကဲ့သုိ႔ တစ္ဦးတစ္ေယာက္စီ ကုိယ္တုိင္ တာ၀န္ခံယူျခင္းဟူေသာ က်င့္စဥ္မူအရ
ဗုဒၶက တပည့္ရဟန္းတုိ႔အား
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနထုိင္ခြင့္ကုိ ေပးေတာ္မူျခင္းျဖစ္ေလသည္။

မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္ေတာ္တြင္ ျမတ္စြာဘုရားက
သံဃာအား ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားရန္ စိတ္မကူးခဲ့ေၾကာင္း၊
သံဃာကလည္း ဘုရားအေပၚတြင္ မွီုခို မေနေစလုိေၾကာင္းတုိ႔ကုိ
ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

၄င္း၏တရားေတာ္တြင္ ထိန္ခ်န္ဖုံးအုပ္ထားသည့္ အခ်က္ဟူ၍မရွိ။
အာစရိယမု႒ိေခၚ ဆရာ့လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ျဖစ္၍
တပည့္တုိ႔အား မသင္ၾကား မျပသဘဲ ကြယ္၀ွက္ထားသည္ဟူ၍ မရွိ။

တနည္းဆုိေသာ္ ဆရာစားခ်န္ထားေသာ အေၾကာင္းမ်ားမရွိဟု
ဗုဒၶက ျမြက္ဆုိခဲ့ေလသည္။

ဗုဒၶက ခြင့္ျပဳေတာ္မူေသာ လြတ္လပ္စြာေတြးေခၚမႈကုိ
အျခားဘာသာေရးရာ သမုိင္းမ်ားတြင္ ၾကားမွ်ပင္ မၾကားရဘူးေခ်။
ဤလြတ္လပ္မႈမွာ အေရးတႀကီးလုိအပ္လွေပသည္။

အေၾကာင္းမူ ဗုဒၶ၏အဆုိအရ လူ၏လြတ္ေျမာက္ေရးသည္
သစၥာတရားကုိ ကုိယ္တုိင္ ရွာေဖြရယူႏုိင္ျခင္းအေပၚတြင္သာ တည္ရွိသည္။
မည္သည့္နတ္ဘုရားတန္ခုိးရွင္တုိ႔ကမွ သူတုိ႔၏ၾသဇာခံ၍
ေကာင္းမြန္စြာ က်င့္ႀကံသည့္အတြက္ ဆုလာဘ္အျဖစ္ျဖင့္
ခ်ီးျမွင့္ႏုိင္ေသာအရာမဟုတ္ေခ်။

ျမတ္ဗုဒၶေဒသနာ၊ ဦးကုိေလး
Photo: google search